Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

ΓΙΑ ΤΗΝ <ΜΑΝΟΥΛΑ> ΜΟΥ

ΣΤΑ ΔΎΟ ΣΟΥ ΧΈΡΙΑ ΈΜΑΘΑ ΑΓΆΠΗ ΤΗ ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΜΑ ΕΔΑ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ  Μ' ΈΧΕΙ ΔΙΑΛΥΜΈΝΗ..

ΜΑΖΊ ΣΟΥ ΕΜΕΓΆΛΩΣΑ ΜΕ ΜΑΘΕΣ ΤΙ ΝΑ ΛΈΩ.. ΜΑ ΈΝΑ ΔΕ ΜΕ ΜΑΘΕΣ ΠΌΤΕΓΙΑ  'ΣΑΙ ΜΗ ΚΛΑΊΩ ..

ΤΗ ΘΛΊΨΗ ΣΟΥ ΖΩΓΡΑΦΊΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΛΥΠΆΜΑΙ, Η ΣΚΈΨΗ ΣΟΥ ΜΕ ΈΚΑΝΕ ΤΑ ΒΡΑΔΙΆ ΜΗ ΚΟΙΜΆΜΑΙ.

ΚΑΝΈΝΑ ΔΕ ΖΗΤΏ ΝΑ ΝΙΏΣΕΙ ΤΟ ΚΑΗΜΌ ΜΟΥ, ΤΟ ΠΩΣ ΚΆΘΕ ΒΡΑΔΙΆ ΤΗ ΒΛΈΠΩ ΜΌΝΟ ΣΤ'ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ..

ΜΑΝΑ ΓΙΑΤΊ ΜΕ ΓΈΝΝΗΣΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΈΜΕ ΚΟΝΤΆ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΊ 'ΝΑΙ Η ΖΩΉ ΑΝΟΎΣΙΑ ΔΊΧΩΣ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΆ ΣΟΥ..

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΜΝΉΜΑ ΣΤΈΚΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΤΆΖΩ ΚΑΙ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗ ΘΛΊΨΗ ΜΟΥ ΤΟ Σ
ΑΓΑΠΩ ΦΩΝΆΖΩ..

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΜΝΉΜΑ ΣΤΈΚΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΝΤΉΛΙ ΣΟΥ ΑΝΆΒΩ ΚΑΙ ΜΈΣΑ ΣΕ ΤΌΣΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΘΑΒΩ ..

ΤΟ ΜΝΉΜΑ ΣΟΥ ΚΟΙΤΏ ΚΑΙ ΛΈΩ ΘΕΈ ΜΟΥ ΓΙΑΝΤΑ, ΝΑ ΠΆΡΕΙΣ ΈΝΑ ΑΓΓΕΛΟ  ΠΟΥ 'ΤΑΝ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΆΝΤΑ..

ΤΟ ΜΝΉΜΑ ΣΟΥ ΚΟΙΤΏ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΉΣΩ ΠΟΥ ΔΕ ΜΠΟΡΏ ΜΕ ΤΊΠΟΤΑ ΝΑ ΣΕ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ.

ΜΠΡΟΣ  ΤΟ ΤΆΦΟ ΣΟΥ ΚΟΙΤΏ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΈΨΩ ΠΟΥ ΜΈΧΡΙ ΧΤΕΣ ΜΟΥ ΈΛΕΓΕΣ ΠΌΤΕ ΘΑ ΣΕ ΠΑΝΤΡΈΨΩ..

ΤΟ ΜΝΉΜΑ ΣΟΥ ΚΟΙΤΏ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΉΣΩ, ΤΙ ΝΑ ΚΆΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ  ΝΑ ΣΕ ΓΥΡΊΣΩ ΠΊΣΩ..

ΓΥΡΝΏ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΕΔΏ ΚΑΙ ΕΚΕΊ ΣΤΟ ΆΔΕΙΟ ΜΟΥ ΤΟ ΣΠΊΤΙ ΌΜΩΣ, ΔΕ ΒΛΈΠΩ ΠΟΥΘΕΝΆ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΊΠΕΙ..

ΧΑΡΕ ΚΙ ΗΝΤΑ ΔΕ ΘΑ ΔΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΉΣΩ ΤΗ ΜΑΝΑ  ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΤΈΡΗΣΕΣ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΆΡΩ ΠΊΣΩ ...

ΔΊΠΛΑ ΣΕ ΜΆΡΜΑΡΟ ΚΡΎΓΙΌ ΣΤΈΚΩ ΚΑΙ ΚΟΥΒΕΝΤΙΆΖΩ, ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΚΈΨΗ ΣΟΥ ΜΑΝΑ ΜΟΥ.. ΤΗ ΜΝΉΜΗ ΣΟΥ, ΑΓΚΑΛΙΆΖΩ..

ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΆ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΏΝ ΝΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΝΑ ΜΕΊΝΕΙΣ, ΜΙΑ ΛΆΜΨΗ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΗ ΣΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΝΑ ΔΊΝΕΙΣ..

 ΘΕΈ ΜΟΥ ΑΠΟΥ 'ΣΑΙ ΣΤΑ ΨΗΛΆ ΒΛΈΠΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ, ΚΑΙ 'ΓΩ ΜΕΣ ΤΟ ΧΑΜΌΓΕΛΟ ΘΑ ΚΡΎΒΩ ΤΟ ΚΑΗΜΌ ΜΟΥ..

ΤΡΕΙΣ ΜΉΝΕΣ ΚΛΕΊΣΑΝΕ ΜΑΝΑ ΜΟΥ  ΤΟ ΧΑΗΜΟ ΣΟΥ, ΜΑ ΏΣΤΕ ΝΑ ΖΩ ΘΑ Σ. ΑΓΑΠΏ ΚΑΙ ΘΑ 'ΧΩ ΤΟ ΚΑΗΜΌ ΣΟΥ..

ΑΝΑΣΤΟΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΈΣ ΠΟΥ ΠΈΡΝΑΓΑ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ, ΜΟΥ ΛΕΊΠΕΙ Η ΑΓΆΠΗ ΣΟΥ ΚΑΙ Η ΖΈΣΤΗ ΚΑΡΔΙΆ ΣΟΥ..

ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΠΛΗΣΙΆΖΟΥΝΕ ΚΑΙ ΛΕΊΠΕΙΣ ΑΠ' ΤΟ ΣΠΊΤΙ, ΈΡΗΜΟ ΚΑΙ ΜΌΝΑΧΟ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΛΕΊΠΕΙ..

Ο ΚΆΘΕ ΧΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΆΣ ΦΩΝΆΖΕΙ Τ' ΌΝΟΜΑ ΣΟΥ, ΤΗ ΠΡΏΤΗ ΚΟΥΒΈΝΤΑ ΣΟΥ ΓΡΟΙΚΩ: <ΕΓΩ 'ΜΑΙ ...Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ>!

ΟΙ ΧΑΡΈΣ ΜΑΣ ΕΤΕΛΕΊΩΣΑΝ ΚΑΙ 'ΣΥ ΚΑΘΗΜΕΡΝΟΣ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ ..ΑΠΟΥ ΠΌΤΕ ΔΕΝ ΈΜΑΘΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΠΕΙΣ..

ΝΑ 'ΣΑΙ ΚΑΛΆ ΕΚΕΊ ΨΗΛΆ ΘΑ 'ΣΑΙ  ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ..ΚΑΙ ΕΜΕΊΣ ΘΑ ΣΕ ΣΚΕΦΤΌΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΝΑ 'ΣΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΌ ΜΑΣ..

ΌΤΙ ΚΙ ΑΝ ΣΚΕΦΤΏ ΜΑΝΑ  ΣΤΗ ΘΎΜΗΣΗ ΣΟΥ, ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΆΣΩ ΤΣΙ ΣΤΙΓΜΈΣ ΠΟΥ ΠΈΡΑΣΑ ΜΑΖΊ ΣΟΥ..

ΚΆΘΕ ΠΟΥ ΝΙΏΘΩ ΜΟΝΑΞΙΆ ΣΕ ΦΈΡΝΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΌ ΜΟΥ, ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕ ΘΑ ΔΙΝΑ ΝΑ Σ'ΕΊΧΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΌ ΜΟΥ..

ΚΆΘΕ ΒΡΑΔΙΆ ΈΝΑ ΚΕΡΊ ΑΝΆΒΩ ΣΤΗ ΜΕΡΙΆ ΣΟΥ ΝΑ ΝΙΏΘΩ ΠΩΣ ΕΊΣΑΙ ΕΔΏ, ΚΑΙ 'ΜΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΆ ΣΟΥ..

ΜΕΣ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΆ ΜΟΥ Σ'ΈΒΑΛΑ ΣΤΟ ΠΙΟ ΒΑΘΎ ΘΕΜΈΛΙΟ ΜΑ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ  ΑΦΑΙΡΕΊ ΚΆΘΕ ΣΤΙΓΜΉ ΤΟ ΓΈΛΙΟ..

Η ΘΛΊΨΗ ΑΠΌ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΜΟΥ, ΠΌΤΕ ΤΗΣ ΔΕ ΘΑ ΦΎΓΕΙ, ΓΙΑΤΊ 'ΝΑΙ Η  ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ......ΦΩΤΙΆ ΑΠΟΥ ΜΕ ΠΝΊΓΕΙ. .

ΛΕΊΠΕΙΣ ΚΑΙ ΛΕΊΠΕΙ ΚΙ Η  ΖΩΗ ΜΈΣΑ ΑΠ' ΤΑ ΔΎΟ ΜΟΥ ΧΈΡΙΑ, ΚΑΙ ΤΑΝΕ ΠΩΣ ΜΟΥ ΜΠΙΧΝΟΥΝΕ ΜΕΣ ΤΗ ΚΑΡΔΙΆ ΜΑΧΑΊΡΙΑ..

ΘΕΈ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣ ΤΟ ΚΉΠΟ ΣΟΥ ΈΧΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ... ΕΣΈΝΑ ΕΠΡΟΤΊΜΗΣΕ ΑΝΤΊ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΕΥΡΌ ΜΟΥ..

ΘΑ ΣΕ ΠΡΟΣΈΧΩ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣ ΘΑ ΕΊΜΑΙ Η ΖΩΗ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΊ ΠΌΤΕ ΠΌΤΕ ΔΕΝ ΈΠΑΨΑ ΝΑ ΕΊΜΑΙ Η ΜΙΚΡΉ ΣΟΥ !!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου